آقتاب فردا زده یا نزده، میشود ۱۳ سال از آن بامداد خونینِ خاکآلودهیِ بم؛ که دلپیچهی زمین آوارِ سوگ شد بر تنِ ساکنانش، پدران و مادران داغدیده، فرزندان یتیمشده، همسران سیاهپوش. حالا بعدِ این همه سالِ غمآلود، شهر هنوز کمر راست نکرده و اندامِ خمیدهیِ دردآلودهاش، تنِ رنجورِ ارگاش، روایتِ نامهربانی زمین و زمینیان است.… ادامه خواندن برایِ بــــم
دسته: تاریخ و روزگار
و آرامگاهِ خیــام
۱۲ آذر ۸۸۵ سال پیش، عمر خیام در نیشابور درگذشت و پیکرش در گورستان حیره به خاک سپرده شد. آن گونه که خود گفته بود «گور من در موضعی باشد که هر بهار، شمال [نسیم] بر من گلافشان میکند.». ۸۳۲ سال بعدتر از مرگش همان باغ گلافشان، میزبان یادمان آرامگاه اوست که هوشنگ سیحون طراحیاش… ادامه خواندن و آرامگاهِ خیــام
برایِ رضا
رسته از صحن جنان گلدستهی زرين مهر آشيان مرغ آمين است يا دست دعاست يا فروزان مشعل نوریست در دست زمين کز فروغ آن منور تا ابد صحن سماست* آفتاب خود را برای بیرون آمدن کش میداد. تابستان رو به زوال بود. سردی پاییز پشت پنجرهی نوزدهم شهریور خشکیده بود. ۱۹۷ سال از هجرت… ادامه خواندن برایِ رضا
۱۳۳۶ سالِ بعد…
سهشنبه ۲۰ مهر ۵۹ خ (۱۰ محرم ۶۱ ق) آفتاب که میزد؛ سرخی غروبش را باور داشت. حالا اما، زمین شاهد است و آسمان روایت میکند… “یا محمّداه! صلّى علیک ملیک السماء، هذا حُسَین بالعراء، مرمّل بالدماء، مقطّع الأعضاء، یا محمّداه و بناتک سبایا و ذرّیتک مُقتّلة تسفى علیها الصبا” .
احمدآبادِ آن روزها
پنجاه و اندی سالِ پیشتر، اینجا ستورگاه و آخورِ سوارهیِ نظام بود. سوارهنظام زرهی که کمکم جایش را باز میکرد، اسبها، قاطرها و الاغها دردسر میشدند. چندی اینجا نگهداری میشدند و هر از چندماهی برای آنکه به خوردن و تنبلی خو نکنند، باری به پشتشان میبستند و از آخور بیرون میبردند گاه تا وکیلآباد و… ادامه خواندن احمدآبادِ آن روزها
ضریحهای حرم مطهر حضرت رضا (ع)
دربارهی ضریحهای حرم مطهر حضرت رضا (ع) نوشتههای جسته و گریختهای وجود دارد که بعضن دارای تضادهایی در روایت هم هستند. این نوشته خلاصهای از تاریخچه ضریحهای حضرت رضا (ع) از ابتدا تا الان است و سعی شده تا حد امکان روایتی موجز و صحیح به دست دهد. صفر/ میتوان تقریبن با اطمینان گفت تا قبل از… ادامه خواندن ضریحهای حرم مطهر حضرت رضا (ع)
نامدارانِ درگذشته به سال 1390
سال 1390 سالی بود چون دیگر سالها، سالی که در آن صداهایی خاموش شد، چشمهایی فروخفت، قلمهایی آویختهشد، دستانی از لرزیدن بازایستاد و خدا را چه دیدی، شاید سال زایش مادران ایرانزمین بود تا جای بزرگان بینیاز از این دنیا را پرکنند. این سال در حالی به آخر میرسد كه بسیاری از همراهاناش را در… ادامه خواندن نامدارانِ درگذشته به سال 1390
نامدارانِ درگذشته به سال 1389
بهار امسال درحالی آغازشد که سال 89 بسیاری از مسافران خود را جاگذاشت و به نوروز امسال نرساند. در میان خیل ازدسترفتگان این سال، چشم ما به چهرههای شناختهشده و تاثیرگذاری (اعم از ایرانی و غیرایرانی) میخورد، گروهی که نبود هر کدامشان مصیبتی سختبوده است و برای بسیاری این فقدان باورناکردنی است، و گروهی دیگر که مرگشان… ادامه خواندن نامدارانِ درگذشته به سال 1389
نامدارانِ درگذشته به سال 1388
سال ۱۳۸۸ سالی بود چون دیگر سالها، سالی که در آن صداهایی خاموش شد، چشمهایی فروخفت، قلمهایی آویختهشد، دستانی از لرزیدن بازایستاد و خدا را چه دیدی، شاید سال زایش مادران ایرانزمین بود تا جای بزرگان بینیاز از این دنیا را پرکنند. این سال در حالی به آخر میرسد كه بسیاری از همراهاناش ر ادر… ادامه خواندن نامدارانِ درگذشته به سال 1388
بهمن جلالی درگذشت
بهمن جلالی، یکی از نامدارترین نامهای تاریخ عکاسیمان امروز درگذشت. او که زادهی سال ۱۳۲۳ در تهران بود، اگر چه علوم سیاسی را در دانشگاه خواند اما با آموختن تجربی عکاسی، در عمر ۴۰ سالهی عکاسی خود، گامی بزرگ در ثبت لحظههای حساس تاریخ معاصر کشورمان برداشت. شرکت در بیش از ۵۰ نمایشگاه بینالمللی و… ادامه خواندن بهمن جلالی درگذشت